ساختن سرور است بر مؤمن و آن سير نمودن مؤمن يا اداء قرض اوست . 8 - امام صادق عليه السلام در حديثى طولانى فرمايد : چون خدا مؤمن را از گورش در آورد ، تمثالى با او خارج شود كه در جلو او راه رود ، و هر گاه مؤمن يكى از هراسهاى روز قيامت را بيند ، تمثال به او گويد نترس و غم مخور ، ترا مژده باد بشادى و كرامت خداى عز و جل تا در برابر خداى عز و جل بايستد ، خدا هم به آسانى از او حساب كشد و بسوى بهشتش فرمان دهد و تمثال در جلوش باشد . مؤمن به او گويد : چه خوب كسى بودى تو كه از گور همراه من در آمدى و همواره مرا بشادى و كرامت خدا مژده دادى تا آن را ديدم ، سپس گويد : تو كيستى ؟ گويد : من آن شادى هستم كه در دنيا به برادر مؤمنت رسانيدى خداى عز و جل مرا از آن شادى آفريد تا ترا مژده دهم . 9 - محمد بن جمهور گويد : نجاشى مردى دهقان « 1 » و حاكم اهواز و شيراز بود ، يكى از كارمندانش به امام صادق عليه السلام عرضكرد : در دفتر نجاشى خراجى به عهده من است و او مؤمن است و فرمانبردن از شما را عقيده دارد ، اگر صلاح بدانيد برايم به او توصيه‌ئى بنويسيد ، امام صادق عليه السلام نوشت . بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ برادرت را شاد كن تا خدا ترا شاد كند

--> ( 1 ) دهقان ، معرب دهگان ، بمعنى صاحب ده يا رئيس ده است كه در اين زمان او را كه خدايا دهدار گويند .